Dieren van maart 21 -30 2011

Geschreven door Sally Winterflow

Vlinders: Dagpauwoog, kleine vos Vogels: Veldleeuwerik Ttiftjaf

Drink nu

Geschreven door Saartje Saffrilon

Drink uit de zoetste dromenbron van taal en echte woordenkeuze lees de letters en wees stil je begeeft je tussen geletterde reuzen   vaak zonder licht, uit het gesticht trekken ze lange clowneske neuzen naar  een ieder die het leven blieft zo blijven ze bij zichzelf geliefd.

Stad in schemerverlangen (Miniatuur)

Geschreven door mobar

Nog een keer daalt de herinnering naar toen, die dag, de mooie bloemen. Er bestond onvoldoende tijd, en er was weinig geluk. De stad rook naar voorjaar en zuurstof. Jij zou je nergens mee bemoeien maar stond plots op de stoep met vragen waarop Violette geen antwoord wist. En toen je weer weg was hees ze haar broek op, vroeg zij zich af waar je was gebleven. Zij bleef alleen in dat leven van louter liefde geven. In de natuur die voorbij kwam filosofeerde ze niet over twijfel. Violette liep niet mee met het nieuws om in de oude Volksbuurt te schrijven over een poëtische werkelijkheid die zich daar ergens zou moeten bevinden. Toen de cabaretier even niet oplette was de snotneus werkelijk zichzelf, geheel ontdaan voor altijd pleite. In mistig schemerverlangen wuifden bloemen naar de woordenzee, in haar dagboekje opgeschreven, gaf ze wijze aanwijzingen aan de oude man. De hulpbehoevende zonderling die bleef vrezen voor de afstand. Het was misschien een mystieke werkelijkheid die alleen in dromen bestond, die een gevoel gaf aan de stad, toen jij als minnaar was verdwenen. Als een dauwdruppel die niet kon wachten op het zonlicht tussen woorden die door het verstandsbeeld niet bestonden zonder bestaansrecht, was je opgelost in warmte van genegenheid, zonder afscheid te nemen.

 

Meer van het Circus

Geschreven door mobar

Het is zomermiddag bij het bonte circus, de vier circuspaarden rusten in de schaduw van de vier groene bomen bij de rivier. Ze zijn nu een behoorlijk eind naar het zuiden, Alfons, Arnold, Alberto, Anita, Esther, Hubert, Florian en de andere artiesten van het circus. Ze lezen de vier plannen voor de nieuwe circusvoorstelling. Er gaan vier belangrijke zaken veranderen. Een kalende man met een grijze gloed over zijn baard praat met tuinkabouters, plastic, polyester, beton, hout, koper, metaal, het maakt niet uit waarvan ze zijn gemaakt. De grijze man praat met tuinkabouters over regering, politiek, seks, liefde en de maatschappij, uit alle lagen van de beschaafde bevolking. Op een zonderlinge zomerdag zet een verliefd Roodkapje een handtekening in een oude agenda uit een andere tijd, die zij vond bij de vierkante vijver. Het Middeleeuwse kasteel, het vierkante vismeer en de ophaalbrug, worden overgedragen aan James Absurdy, de Amerikaanse schrijver. Voor de voltooiing van zijn nieuwste roman. “ Het beste geluk is gratis ” heeft hij innerlijke rust nodig. In een dagboek staat geschreven: Het is nu vier minuten over vier op vier september, precies vier jaar geleden, toen de vierde jaartelling begon. De keizer heeft geen kleren, geen garderobe, geen vrouw en geen toekomstplannen. Hij heeft vier fossielen achtergelaten bij vier historische gebouwen. Hier slaapt de herinnering van een geschiedenis. De zon brengt vier en veertig graden in het open veld van de vierde september. Over droogte van vier weidse Spaanse heuvels verspreidt zich een aroma van vier rijpe sinaasappelen. Vier vrouwen babbelen, fluisteren over vier mijlpalen in de geschiedenis, een nieuw domein. Ze hebben er over gelezen bij 't meer van ’t Circus in een oude krant. De grijze man praat met tuinkabouters, overal op de wereld zien ze hem komen en gaan, om zijn verhalen te vertellen aan de tuinkabouters. In het warme middagcircus lopen vier vrolijke, bruingezonde, Spaanse jongens met acht benen in de lucht met hun handen in het warme, zoete water van de rivier. Ze houden samen een bal in de lucht. De avond nadert met een dichterlijke natuur, een zangerige luwte. Violette herinnert zich een aan haar bekend land in de bergen. Een vakantie vier eeuwen geleden bij de vierkante vijver. Aan een rode waslijn tussen vier kromme bomen, nabij een kleine kampeertent, niet ver van Violette, die in werkelijkheid veel mooier is, hangen vier onderbroeken te drogen. James Absurdy schrijft vier korte gedichten over stilte, de vierde stilte van het zesde verhaal.

 

Rekbare realiteit (Yoga)

Geschreven door mobar

Hij staat nog op gelukkig in volle glorie iedere ochtend, een vlaggenmast zonder viagra en een Goddelijke theemuts hij tintelt nog gevoelig bij aanraking mijn linkerbeen jeukt hinkelt naar mijn oorsprong is een beetje langer dan mijn geheugen de zon aait stevig mijn linkeroor een muziekinstrument vol rekbare liefde in elkaar gegrepen ernst van door elkaar bewegen lijk ik te leven duw ik de paarden langs mijn karikatuur die over de oevers loopt nog in de stilte een tropen hitte warm eiland van verbetenheid bronstig door de liefde op de stoep praten vrouwen de hond dood informatie bevat details via het breedband internet lijk ik nog gedeeltelijk verloren liefde met haaientanden drijf ik naar zee tandeloos zonder aandacht veroorzaak ik een tsunamie van echte liefde bloed van onschuld gewoon zoals ik ben zit ik in elkaar onopvouwbaar lenig in yogazit verken ik rekbare realiteit

 

Bloed = Lichaamstaal

Geschreven door mobar

Sfeervolle zomer mug in warme slaapkamer eindelijk gezelschap!

Gewoontegetrouw

Geschreven door mobar

Zou er uit onbegrip een leven zijn te maken alle gewoontes en afspraken als trage ballast overboord of dat je terugkomt in de nacht dromend als die zelf beschreven schim dansend, en lachend naar vrienden die geen brieven meer schrijven naar het duister, van jouw verleden zijn er zoveel papieren bootjes gevouwen en uitgevaren naar de woordenzee aanvaard, als dichter in het vaderland terwijl moeder crepeert op zwarte aarde voel je de schaduw van de schimmenzee het zware zwaard boven de tuinpoort gewoontegetrouw, bevriend met een illusie.