| Geschreven door mobar |
|
Hoogtij van zomer tooit zich nu menshoge varens onder bomenschaduw omgevallen stammen takken, mos en grassen wandelaars slenteren over ’t zandpad de wolkenzon aait zachtjes… ‘t irreële sprookje van een thuisloos dromenbestaan. |
donderdag 29 januari 2015
Boswandeling
woensdag 21 januari 2015
Draadje los
Draadje los
© Copyright Henk van Dijk
| Archief - Droomwereldbrieven |
| Geschreven door mobar |
| vrijdag, 28 mei 2010 11:38 |
|
Er zit hier ook een draadje los maar samen klinken we fijner maken onze draadjes een kluwen wol waar de poes weer mee kan spelen. En dan klinken de stemmen in de donkere nacht. We zijn nog bij je, jij bent nooit helemaal alleen, pak je knuffel nu maar zachtjes. Pak je nieuwe vriend nu maar stevig er fluistert tederheid in de wind dus je mag er stevig tegen aan gaan laat hem nu maar voelen wat of je met liefde bedoelt en wat je verder nog hebt te zeggen het is nooit te laat om het nog een keer over te doen, en nog een keer op en neer een echte heer in het verkeer op en neer en nog een keer een draadje los. ……………………. |
dinsdag 20 januari 2015
Koude erwt
| Geschreven door mobar |
|
James Absurdy was zowel
balletdanser op een feestdag
als koude erwt tijdens
een zondagse nieuwjaarsdag
hij had altijd een stralende lach
en maakte kunst om te vergeten
toch dreef James handel
om uiteindelijk te weten
dat hij niet alleen
door armoede werd gedreven
dusdanig werd hij ontroerd door het leven
dat hij zichzelf steeds even moest knijpen
om de taal der liefde te begrijpen.
|
maandag 5 januari 2015
Onderkant
| Geschreven door mobar |
|
Voldoende
| Geschreven door mobar |
|
En het maakt niet heel veel uit
de fluistering van jouw dromen is voor Violette genoeg, voldoende om het niet samen zijn te dragen
Violette steelt zinnen uit duister
en slaapt met het verdiende geld door het weekend
bij de botenmarkt
waar jullie het zeiljacht zagen maar nooit konden genieten. |
Mobar diverse 2
Liefdesbrief
| Geschreven door mobar |
|
Had je willen schrijven maar je kwam niet in het licht geen hart om terug te schrijven geen emailadres, geen huis of straat dus woorden bleven eenzaam schreef ze soms op het behang waar het vaak sneeuwde en heel soms regende in grote zwarte letters waar het over ging totdat op een avond een echte brief ontving het was de liefdesbrief van het tedere gezang en het liefelijke bemin die had je willen schrijven maar vond nergens een begin. |
Abonneren op:
Posts (Atom)
Heel mooi weergegeven