Gedichtenkoffer - Het zoete duister

...

Gedichtenkoffer uit het verleden, Amsterdam, de Baarsjes.

.
Een foto, eindelijk weggegooid
van ooit, die onbeminde wegen
een leven verder, zonder beeld
zo tastend blind, nimmer een zegen

het gaat niet verder, heeft geen ziel
zou slechts vergeten, meer te zeggen
dat ooit die hartstocht, ongelukkig viel
valt nu toch nooit meer, uit te leggen.

Niets


Niets verandert wrange vruchten

het angstaanjagend bewolkte
van sombere luchten

boven toekomst waarin brievenschrijvers
vluchten

niets verandert brieven
van minnaars en van dieven
niets verandert straks de zee

jij neemt mijn hart niet met jou mee.



Doe niets in mijn drinken


Drink,
mijn afgewogen woorden
absorbeer ze in de nacht
neem mijn emoties voor lief
help mijn verstand niet aan een dief
laat mij niet in mijn dorstangst
geef mij geen doodsgenade
dwing mij te drinken in mijn falen
met mijn trots de eindstreep halen
stop de filosofie van Freudiaanse bacchanalen,

doe niets in mijn drinken
laat mij
in mijn barmhartige weemoed verzinken.

Mobar Vorstkasteel, Amsterdam, De Baarsjes, circa 2007-2009.

Gedichtenkoffer - Avonden

....

Naamloos


En op vijverloze spiegelbeelden
dansen eerzame burgers bedacht bepakt
bekakt en onderworpen nuchter levend
onder een verlicht bestaan vierkant, leger
van bijna leven naar stil dood verlangend
beamend, maar steeds geen naam.


© september 2009, mobar

Het land van alle avonden


Dromen / Delen /
Het land van alle avonden


Terug in het land van alle avonden
las ik nogmaals de liefdesbrieven over
en vroeg haar tenslotte om een koud glas
witte wijn, die zij bracht in haar doorzichtige
jurk, die haar lichaam fraai afkleedde
en ik vroeg haar om een zoen,
die gaf ze me, en daarna nog een zoen
een innige zoen vol passie.

Ik glunderde door alle liefde
en vroeg me af of we samen door
een deur konden.
De maan strooide een bijzonder
licht over de avonden
en we vielen in slaap
tussen onze dromen
die verder liepen
dan een marathonloper
bij nacht op zoek naar een beleving.

Ik had een bril nodig,
maar beminde haar blind.

Nooit eerder had ik een vrouw
zo innig lief gehad.

En er kwamen ook kinderen van,
niet een enkel enigst kind
maar wel twaalf en
we dachten aan de dertiende.

Maar plots werd ik wakker
En besefte dat alles een droom
was geweest, en dat haar liefdesbrieven
met onzichtbare inkt waren geschreven.

Mobar Vorstkasteel, 2007.

- mobar -

Heimweehut

....

Artistieke natuur


Mocht Uwe prachtige woordendans
ooit dikgedrukt tot zoete honingkrans
al mijn tedere voelsprieten,

trillende meeldraden, in voelen thans
bezinnen tot tastzinnen, uitroepen
dan zal ik mij een trotse bloem voelen
en mij laten uitbloeien, aangelegen
tot Uwe zoete honinggeur, betrekken

en ijzelen in Uwe liefdesdamp
verzwelgen tussen de bedrijven door
alvast iets om aan te klampen
bijna verteerd reeds door het leven.




Schrijver: Mobar 2008


Ontwaakte dichter


Het ontwaken duurt nu jaren
eeuwen van bewustzijn trekken voorbij
de wetenschap verkeert in volle bloei
de maatschappij is de leerschool van het leven
zoals je de dichter kent mag je over hem spreken
zonder ooit je onschuld te verliezen
mag je hem afkraken, afbreken: de wereld is een planeet vol zintuigen.

In ongekende jaloezie mag je de dichter verloren zien gaan,
in een genadeloze afgrond van louter onzichtbaar genot en verspilling,
hem af te kraken met zoveel haat en ergernis over alles wat gelukkig is,
zonder doel, overmaat of tekort, door het voortschrijden van de tijd,
in de persoonlijke optelsom van uitgeschreeuwde kindertaal
mag je hem toejuichen

op de speelplaats van een vreemde stad
in de werkelijkheid van anderen

mag je hem blijvend doen ontwaken
en eeuwen bewustzijn bewaken.

© september 2009, mobar

Olifantenmelk ( verleden )

....

Olifantenmelk ( verleden )

Besef


Zou nooit in raadsels kunnen zweven
wil met mijn ziel het echt beleven
hou niet van geheimzinnig doen
of de koester van een zoen van toen
ik niet wist wat jij had meer te wensen
toen jij mij koos uit al die mensen
was deels mijn leven in een droom
mijn ziel ontwaakte wakker sloom
zag je zonder zorgen tegemoet
liep jij vooraan in de lange stoet
van de vele dromers hier op aarde
toen je mij met jouw hart aanvaarde

het laatste geheim werd openbaar
meeslepend naar het droomaltaar
waar de vogels zongen luchtig
was ik ooit voorgoed voortvluchtig
maar jij kwam met jouw verhaal
waarin ik mijn gevoelens nu vertaal
om te delen met alle blije mensen
steeds tevreden, zonder wensen
blijft mijn glimlach thans vitaal.



Schrijver: mobar

Gedichtenkoffer ( verleden )

...

woensdag 16 september 2009

Fles


Je bent al leeg
ik heb nog dorst
de tranen uit
mijn ziel gemorst

ooit was je vol
en had ik lol
maar alles is voor niets geweest

ik breng je weg naar ander glas
en leg jouw broertje in mijn tas.





© september 2009, mobar


Week bemind


Sportief, gekleed, tussen iedere nacht
kamt hij zichzelf en zijn harem
en hij ontkleedt zich, netjes, groepsgewijs
dringt de dag de zon op tegen de wind
nu nog even vlotte regenjasjes kopen

en hij heeft weer voor een week bemind.


© september 2009, mobar

Droomfeest

donderdag 22 oktober 2009


Droomfeest



De verraderlijke duisternis van de stedelijke nacht kent alleen het geluid van neerstortende regen. In de oude havenstad is de rust weer terug gekeerd. Het regenwater komt met bakken uit de hemel, maar iedereen in de stad ligt al op twee oren, ver verwijderd van de werkelijkheid. De herfst is nat begonnen. De herfst is drijfnat begonnen dit bijzondere jaar.

Deze regenachtige nacht droomt donkere Alfons Antana, en zijn vreemde droom neemt hem mee naar een andere wereld, een wereld van glamour, glitter en uiterlijke schijn. Alfons Antana is gekleed in zijn prachtige pak van slangenleer. Hij bevindt zich in een beroemde discotheek aan de kust, de muziek dreunt door de ruimte, de lichten knipperen in allerlei kleuren. Alfons Antana heeft zijn soepele broek aan, hij voelt zich jeugdiger dan ooit. De bewegende nachtmensen zijn schitterend gekleed, en dansen uitdagend in het niets verhullende licht op de kleurrijke dansvloer. Op de muren hangen grote spiegels die het verstrooide danslicht weerkaatsen over de uitbundige dansvloer. Overal ziet Alfons Antana bekende gezichten. Mensen die hij kent uit zijn leven. De nuchtere Frans Lichtendorp, net terug van de kapper, in een zilvergrijs danspak met een rode boa om zijn nek en vrolijke blauwe ogen die om zich heen kijken, droogkloot Gerard Kraaloog zijn haar opzij, met een modieuze bril, in een uitdagende roodfluwelen uitfit die hem wonderbaarlijk goed staat, vileine Saartje Saffrilon in een doorzichtige vlinderjuk met een bloemenbloes met zilveren knoopjes, Christen Tom Kruis in een keurig gesneden streepjespak met een prachtige lichtgevende stropdas, dappere Peter Wildwolf in een stijlvolle uitfit van hennepvezels met een brede riem van geitenleer, wulpse Sandra Barna, in een lichtgeel kruippakje van ganzendons, alle gezichten lachen naar Alfons Antana. Hij ziet nog meer bekenden, Ed Eppelin in een goudkleurig pak met knalrode stropdas, frivole Jola Hum in een oranje mantelpakje met een prachtige paarse hoed, lange Donald Dankzand helemaal in het leer met een hoge hoed van geitenwol. Ze staan allemaal vreugdevol te dansen en te dromen, donkere Alfons kijkt er met een gerust hart en donkerbruine ogen naar, zoveel vreugde, het doet zijn mensenhart en apenziel goed. Hij ziet mensen graag dansen en dromen, en van het leven genieten. Plots ziet Alfons Antana ook mystieke Violette Zandheuvel, ze danst uitdagend en sensueel met nuchtere Frans Lichtendorp, die de bovenste knopen van zijn mooie chique overhemd heeft losgemaakt. De lenige bovenlichamen buigen en wuiven, de slanke benen bewegen, de ranke heupen zwaaien, het flirtende duo bereikt al dansend het midden van de dansvloer tussen dansende vrienden. Het gekleurde licht betovert de gezichten, ogen flirten naar ogen, monden glimlachen van vreugde en genot.Sandra Barna strooit allerlei kleuren confetti over de betoverde dansers, een rookmachine blaast grijze en groene walmen langs de opgewonden sensuele mensen. Donkere Alfons Antana probeert al dansend Saartje Saffrilon te bereiken, maar zij gaat helemaal op in een dans met de Christen, Tom Kruis, die al zijn remmingen lijkt te zijn verloren. Saartje Saffrilon daagt hem wellustig uit, ze heeft een van haar fraaie borsten een klein beetje ontbloot, het water loopt de brave Christen, Tom Kruis, in de mond. Tom beweegt gretig met zijn heupen, draaiingen en wentelingen die je alleen met trainen kan bereiken, hij opent langzaam haar bloemenbloesje, en verlangt voorzichtig naar haar heidens poesje. Peter Wildwolf overtreft de rest in lenigheid, hij danst sensueel en komt ook steeds meer centraal op de dansvloer te staan. Met prachtige dansbewegingen schets Peter Wildwolf een ruimte op spannend verlichte dansvloer, tussen de andere levensgenieters van de donkere herfstnacht.Het ritme van de muziek wordt heftiger, de sfeer intenser, de mensen gaan volledig uit de bol, dansen bewegen, flirten, en dan plots ziet dromende Alfons Antana iemand helemaal in het midden van de dansvloer fantastisch dansen, met bezwerende bewegingen, hij herkent de persoon niet maar is gefascineerd door het dansen. Hij krijgt het warm en broeierig, een diep gevoel van vreugde omringd zijn lijf. Dan ineens beseft Alfons Antana naar wie hij kijkt, het is de mooie blonde Thomas omringd door vreemde lichtgevende verschijningen, die zijn fraaie lichaam accentueren. Hij is mooier dan ooit ! Alfons Antana ziet steeds duidelijker de dansende Thomas in zijn droom, het beeld wordt steeds intenser en zwakt dan langzaam af in de dieptes van zijn geheugen.Hij voelt dat zijn lijf steeds warmer wordt, zijn hart intenser voelt, zijn geest een wonderlijke wereld ervaart totdat zijn droom weer is afgelopen. Alfons Antana ligt nu droomloos te slapen, nog niet wetend dat hij een vreemde droom over een feest heeft gehad. Buiten regent het onafgebroken. De stad ligt in een diepe slaap gezonken, nachtvogels staren in de bomen naar de sterren. Het regenwater op de natte straat zoekt een weg naar de goot.




*









© oktober 2009, mobar