dinsdag 30 juni 2009
Zomerse verlangens
En zie je mij daar
bijna naakt, nog onbedorven
verzen schrijvend
in de buiten onbewolkte lucht
mooie voeten zeg je, en dat zijn mijn woorden
kleine tenen mompel je, wetend jouw gelijk
en we ploffen op het warme zand
schuiven een strandlaken
onder de heldere hemelzon
hunkeren onze lijven vitaal
tot grotere volmaaktheid
in de zomerse warmte
stroomt het bloed veel sneller
dan normaal
kom ik in jouw schoot
dan is het dromend
om daarna dansend
door het leven te gaan
nachten lang onder maanlicht
niets is ons teveel.
Schrijver: mobar
vrijdag 28 oktober 2011
donderdag 27 oktober 2011
Fiets geruild voor een Porsche
Fiets geruild voor een Porsche
*
Maar die mensen van dat gekke kunstenaarscollectief dat waren geen aardige mensen, dat waren de mensen die hem hadden verraden, door hem commercieel en oppervlakkig te noemen, toen zijn werk goed begon te verkopen. En hij zijn fiets ruilde voor een echte Porsche met een spannende kleur. Dat waren de mensen die hem tegenstonden omdat ze hem een fantast hadden genoemd. Hij ontweek ze zoveel mogelijk middels de anonimiteit van de grote stad, maar zij bleven hem beroepen op participatie. Wat in feite participeren met een lagere vorm van beschaving was, maar dat mocht Arnold Roodkop niet beweren, want dat was hij niet politiek correct. We waren hier allemaal met een bedoeling, en er was niemand die kon beweren dat gekken hier zonder bedoeling waren. Achter iedere gek zat een bedoeling, als onderdeel van het grote geheel, waarin een waarheid school.
M.V.
25 september 2008 - © mei 2009, mobar
*
Maar die mensen van dat gekke kunstenaarscollectief dat waren geen aardige mensen, dat waren de mensen die hem hadden verraden, door hem commercieel en oppervlakkig te noemen, toen zijn werk goed begon te verkopen. En hij zijn fiets ruilde voor een echte Porsche met een spannende kleur. Dat waren de mensen die hem tegenstonden omdat ze hem een fantast hadden genoemd. Hij ontweek ze zoveel mogelijk middels de anonimiteit van de grote stad, maar zij bleven hem beroepen op participatie. Wat in feite participeren met een lagere vorm van beschaving was, maar dat mocht Arnold Roodkop niet beweren, want dat was hij niet politiek correct. We waren hier allemaal met een bedoeling, en er was niemand die kon beweren dat gekken hier zonder bedoeling waren. Achter iedere gek zat een bedoeling, als onderdeel van het grote geheel, waarin een waarheid school.
M.V.
25 september 2008 - © mei 2009, mobar
Maandag 13 juli 2009
maandag 13 juli 2009
Ansichtkaart van vroeger
Zomer groeit in oerbos
jouw leven bloeit in mij
ik laat je niet meer los
deze liefde niet voorbij
loop ik terug in regen
de hemel zijn blauwe
gedachten aan koffie
en verkleumde geiten
in elk geval van zand
neem ik je terug
in mijn innerlijke zon
overgoten door die droomrivier
tot aan de doordeweekse einder
komen sprookjes tot bloei
in dit levendige stilleven.
Schrijver: mobar
Ansichtkaart van vroeger
Zomer groeit in oerbos
jouw leven bloeit in mij
ik laat je niet meer los
deze liefde niet voorbij
loop ik terug in regen
de hemel zijn blauwe
gedachten aan koffie
en verkleumde geiten
in elk geval van zand
neem ik je terug
in mijn innerlijke zon
overgoten door die droomrivier
tot aan de doordeweekse einder
komen sprookjes tot bloei
in dit levendige stilleven.
Schrijver: mobar
Nieuwe liefde
Ik keek niet op van zijn geslachtsdeel
maar zijn woordenschat
was twee meter langer
het leek wel een opgerolde tuinslang,
die ik uitrolde met meer woorden dan dromen
minder letters dan zinnen
leken te zeggen, regendruppels
bleken te verwoorden
steeds weer op weg
naar andere lakentuinen
in mooiere beddenduinen
begon de zinderende zomer
steeds meer vorm te krijgen
met het bewegen van zijn dijen
verlegen buiging in zijn glimlach
en al die tijd in stille omvang
een beetje vochtig door het zweten
keek ik niet verder
dan naar zijn genietende ogen
daar waar de horizon
ergens achteruit begon.
Schrijver: mobar
juli 2009
maar zijn woordenschat
was twee meter langer
het leek wel een opgerolde tuinslang,
die ik uitrolde met meer woorden dan dromen
minder letters dan zinnen
leken te zeggen, regendruppels
bleken te verwoorden
steeds weer op weg
naar andere lakentuinen
in mooiere beddenduinen
begon de zinderende zomer
steeds meer vorm te krijgen
met het bewegen van zijn dijen
verlegen buiging in zijn glimlach
en al die tijd in stille omvang
een beetje vochtig door het zweten
keek ik niet verder
dan naar zijn genietende ogen
daar waar de horizon
ergens achteruit begon.
Schrijver: mobar
juli 2009
woensdag 26 oktober 2011
Voorjaarstem
Herinnering aan,
jouw oude voorjaarsstem
natuurknoppen aan de radio
de bloesem van een nieuw begin
in wind en geest en ratio
belofte van jouw nieuwe stem
natuurvruchten van oude daden
in brein en ziel op patio.
Schrijver: mobar
jouw oude voorjaarsstem
natuurknoppen aan de radio
de bloesem van een nieuw begin
in wind en geest en ratio
belofte van jouw nieuwe stem
natuurvruchten van oude daden
in brein en ziel op patio.
Schrijver: mobar
dinsdag 25 oktober 2011
April zingen
April zingen
Ik wou dat ik april kon zingen
van de muze en de plantendingen
over liefde en onder de zon
in de tuin of op het balkon
zou ik heel mijn lijf in lente smeren
daar telkens weer mijn hart bezweren
dat het mooi is in de natuur te leven
en een vreemde man mijn humor geven
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Ik wou dat ik april kon laten klinken
voor de merels en de blauwe vinken
gewoon vriendelijk en uit blijdschap
voor alle dieren, lelijk of knap
zou ik mijn hart in lente tooien
en bevrijden uit de winterkooien
van de wereld, rond mijn geest
ik ben te lang gekooid geweest.
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Ik wou dat ik april kon fluiten
voor de lieverds en ijdeltuiten
met een glimlach rond en vol
fluit ik wijsjes voor de lol
zou ik mijn ziel in lente ontwaken
en bevruchten met de groene zaken
van tuinen, rond de voorjaarsnacht
pluk ik duistere vruchten, fluisterzacht
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Schrijver: mobar
Ik wou dat ik april kon zingen
van de muze en de plantendingen
over liefde en onder de zon
in de tuin of op het balkon
zou ik heel mijn lijf in lente smeren
daar telkens weer mijn hart bezweren
dat het mooi is in de natuur te leven
en een vreemde man mijn humor geven
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Ik wou dat ik april kon laten klinken
voor de merels en de blauwe vinken
gewoon vriendelijk en uit blijdschap
voor alle dieren, lelijk of knap
zou ik mijn hart in lente tooien
en bevrijden uit de winterkooien
van de wereld, rond mijn geest
ik ben te lang gekooid geweest.
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Ik wou dat ik april kon fluiten
voor de lieverds en ijdeltuiten
met een glimlach rond en vol
fluit ik wijsjes voor de lol
zou ik mijn ziel in lente ontwaken
en bevruchten met de groene zaken
van tuinen, rond de voorjaarsnacht
pluk ik duistere vruchten, fluisterzacht
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Oho Oo, OhoO, Oh-over de liefde onder de zon.
Schrijver: mobar
zaterdag 7 november 2009
Stille vijver **
Eindelijk bruine herfst in droomgenoegen
woeste wind waait weer uit zijn voegen
en regen dendert naar beneden
frisheid verwelkomt zalig heden
op de pleinen van de stenen stad
worden alle mensen nat,
de bomen bezig met het kalen
silhouetten reeds van droomverhalen
de dieren zoeken winternoten
het bos is in een droom gegoten
de herfst zorgt voor een thuisgevoel
de bank staat naast een paddenstoel
kabouters reeds in diepe ijver
graven verder aan de stille vijver,
een spiegelbeeld van eenzaam ego
ook de elfjes spelen nog met lego
of doktertje achter een hele dikke boom
met een heleboel liefde en hete stoom
krullend van aandacht, eenvoudige liefde
die gezellige nacht,
een ondiepe vijver, met vriendelijke vissen
en een ooievaar als de dwergen zich vergissen
een klein spiegeldrama van een eenzaam bestaan
diep in de nacht, de glimlach van de maan
een schittering over het gladde water
een weerkaatsing van het bestaan
als op een ansichtkaart voor later.
Schrijver: mobar
woeste wind waait weer uit zijn voegen
en regen dendert naar beneden
frisheid verwelkomt zalig heden
op de pleinen van de stenen stad
worden alle mensen nat,
de bomen bezig met het kalen
silhouetten reeds van droomverhalen
de dieren zoeken winternoten
het bos is in een droom gegoten
de herfst zorgt voor een thuisgevoel
de bank staat naast een paddenstoel
kabouters reeds in diepe ijver
graven verder aan de stille vijver,
een spiegelbeeld van eenzaam ego
ook de elfjes spelen nog met lego
of doktertje achter een hele dikke boom
met een heleboel liefde en hete stoom
krullend van aandacht, eenvoudige liefde
die gezellige nacht,
een ondiepe vijver, met vriendelijke vissen
en een ooievaar als de dwergen zich vergissen
een klein spiegeldrama van een eenzaam bestaan
diep in de nacht, de glimlach van de maan
een schittering over het gladde water
een weerkaatsing van het bestaan
als op een ansichtkaart voor later.
Schrijver: mobar
Abonneren op:
Posts (Atom)